Ratatouille (2007) OCR 23.976 fps runtime 01:50:30
ถึงแม้ทุกประเทศในโลกนี้จะเถียง
แต่เราชาวฝรั่งเศสก็รู้อยู่เต็มอก
ว่าอาหารที่อร่อยที่สุดในโลก ปรุงในฝรั่งเศส
และอาหารที่อร่อยที่สุดในฝรั่งเศส ปรุงในปารีส
และบ้างก็ว่า อาหารที่อร่อยสุดในปารีส ปรุงโดยฝีมือเชฟออกุสต์ กุสโตว์
ร้านกุสโตว์
ร้านกุสโตว์เป็นภัตตคารที่ดังที่สุดในปารีส
ต้องจองล่วงหน้าถึง 5 เดือน
อาหารเลิศรส
การที่เขาขึ้นแท่นสุดยอด เชฟอาหารฝรั่งเศส
ทำให้คู่แข่งต่างอิจฉา
เขาเป็นพ่อครัวอายุน้อยที่สุด ที่ติดระดับ 5 ดาว
ใครก็ทำอาหารได้!
ตำรา ใครก็ทำอาหารได้! ของเชฟกุสโตว์
ไต่อับดับสู่ ยอดหนังสือขายดีที่สุด
แต่ใช่ว่าทุกคน จะยินดีกับความสำเร็จ ของหนังสือนั้น
ใครก็ทำอาหารได้! ชื่อน่าขัน
แอนตั้น อีโก้ - ผู้วิจารณ์อาหาร "คนกินสุดโหด"
ที่น่าขันกว่านั้น คือดูเหมือนว่า กุสโตว์เชื่ออย่างนั้นจริงๆ
สำหรับผมแล้ว ตรงข้าม ผมถือว่าการทำอาหาร เป็นเรื่องจริงจัง
และไม่มีทาง ผมไม่คิดว่าใครๆ ก็ทำได้
ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก
นี่คือผม
ผมคิดว่าผมต้องทบทวนชีวิตตัวเองซะใหม่
ชีวิตผมไม่ดีตรงไหนเหรอครับ
อย่างแรก ผมเป็นหนู
นั่นหมายถึงลำพังชีวิตก็ลำบากพอแล้ว
อย่างที่ 2 ผมมีประสาทสัมผัส ด้านรสและกลิ่นเป็นเลิศ
แป้ง ไข่ น้ำตาล วนิลลา
โอ้ ใส่มะนาวนิดนึง
โอ้โห นายดมได้ขนาดนั้นเลยเหรอ มีพรสวรรค์จัง
นี่อีมิล พี่ชายผม เห็นอะไรก็ทึ่งไปหมด
แกได้กลิ่นเครื่องปรุง แล้วไง
นี่พ่อผม ผู้ไม่เคยทึ่งกับอะไรเลย
บังเอิญเขาเป็นผู้นำ ของเผ่าเราซะด้วย
ถ้างั้นมีพัฒนาประสาทสัมผัสขั้นสูง แล้วผิดตรงไหน
- เฮ้ย! เดี๋ยวก่อน อย่ากิน! - เกิดอะไรขึ้น
กลายเป็นว่า ไอ้กลิ่นประหลาดนั่น คือยาฆ่าหนู
ยากำจัดหนู
จู่ๆ พ่อผมก็ไม่คิดว่าพรสวรรค์ของผม ไร้ประโยชน์อีกต่อไป
ผมเคยรู้สึกปลื้ม กับพรสวรรค์ที่มี
จนกระทั่งพ่อมอบหน้าที่ให้ผม
สะอาด
ปลอดภัย
ใช่แล้วครับ คนตรวจยาพิษ
ปลอดภัยใสแจ๋ว
ผ่าน
ผ่านฉลุย
หมายถึงปลอดภัย รู้ไหม ความปลอดภัยนี่เกือบจะ...
ช่างเถอะ ต่อไป
ผมทำให้พ่อภูมิใจ
รู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหม เรมี่ แกช่วยทำงานที่ทรงเกียรติ
ทรงเกียรติเหรอพ่อ เราเป็นขโมยนะ
และไอ้ที่เราขโมย ก็ขยะชัดๆ
ของที่ไม่มีใครอยากได้ ไม่เรียกว่าขโมยหรอก
ถ้าไม่มีใครอยากได้ เราจะอยากขโมยไปทำไม
เอาเป็นว่า เรามีมุมมองที่ต่างกัน
ผมรู้แค่ว่า...
ถ้าคุณกินอะไร ก็เป็นอย่างนั้น ผมก็อยากจะกินแต่ของดีๆ
แต่สำหรับพ่อผม...
อาหารคือเชื้อเพลิง
ถ้ามัวจู้จี้ว่าจะใช้เชื้อเพลิงแบบไหน เครื่องก็ดับ
ทีนี้ก็หุบปากและยัดขยะเข้าไปได้แล้ว
พ่อ ถ้าเราจะริขโมย
ทำไมเราไม่ขโมยของดีๆ ในครัวล่ะ
แบบที่ไม่มีการวางยา
อย่างแรกนะ เราไม่ใช่หัวขโมย
อย่างที่ 2 อยู่ให้ห่างๆ ครัวและมนุษย์ไว้
มันอันตราย
ผมรู้ว่าผมควรจะเกลียดมนุษย์ แต่พวกเขามีอะไรบางอย่าง
พวกเขาไม่ได้ใช้ชีวิต ให้อยู่รอดไปวันๆ แต่คิดค้นและสร้างสรรค์
ผมหมายถึง แค่ดูว่าพวกเขาทำอาหารยังไง
ผมจะอธิบายยังไงดี
อาหารชั้นดี ก็เหมือนดนตรีที่คุณดื่มด่ำได้ เหมือนสีที่คุณได้กลิ่น
มีความเป็นเลิศอยู่รอบตัวคุณ
แต่คุณต้องรู้จักหยุด และปรุงรสมัน
โอ กุสโตว์พูดไว้ถูกต้อง
ใช่เลย
น่าทึ่ง
รสชาติแต่ละอย่าง ไม่เหมือนกัน
ถ้าผสมรสหนึ่ง เข้ากับอีกรสหนึ่ง
ก็จะได้รสชาติใหม่ขึ้นมา
ตอนนี้ผมเลยมีชีวิตลับๆ
คนเดียวที่รู้คืออีมิล
นี่ อีมิล อีมิล
ฉันเจอเห็ด
เร็วเข้า พี่ซ่อนอาหารเก่ง ช่วยฉันหาที่เหมาะๆ ซ่อนนี่หน่อย
พี่ไม่เข้าใจผม แต่ผมเป็นตัวของตัวเอง เวลาอยู่กับพี่
ทำไมนายเดินแบบนั้น
ฉันไม่อยากต้องล้างอุ้งเท้าอยู่เรื่อย
เคยคิดบ้างไหมว่าเราเดินบนอุ้งเท้า
อุ้งเดียวกับที่เราจับอาหาร
เคยคิดบ้างไหม ว่าเราเอาอะไรเข้าปากไปบ้าง
ตลอดเวลาเลยล่ะ
เวลาฉันกิน ฉันไม่อยากได้รสชาติ ว่าเท้าฉันไปไหนมาบ้าง
เอาเลย
แต่ถ้าพ่อมาเห็นนายเดินแบบนี้ พ่อต้องไม่ชอบแน่
นายได้อะไรมาน่ะ
เนยแข็งเหรอ
ไม่ใช่เนยแข็งธรรมดาซะด้วย แต่เป็นทอมม์ เดอ เชวาร์ เดอ เปย์!
รสชาติต้องเข้ากับเห็ดของฉันแน่
แล้วก็...
นี่โรสแมรี โรสแมรี
น่าจะเพิ่มหญ้าหวานๆ นี่เข้าไปอีกหน่อย
โยนๆ เข้าไปเลยคงได้แหละ...
พี่ไม่อยากโยนเข้ากับขยะหรอก นี่ของพิเศษ
แต่เราต้องกลับไปที่เมืองเรา
ก่อนพระอาทิตย์ตก ไม่งั้นพ่อ...
อีมิล!
มีความเป็นไปได้ ที่ยังไม่ใครค้นพบอยู่ตรงนี้
เราต้องปรุงมันขึ้นมา
ทีนี้ จะปรุงยังไงดี...
ใช่แล้ว
ที่สำคัญคือต้องหมุนไปเรื่อยๆ
จะได้รสชาติรมควันทั่วทั้งก้อน
พายุใกล้เข้ามาแล้ว
นี่ เรมี่ นายว่าไหมว่าบางที...
พี่ต้องลองชิมนี่ดู!
มันมีรสแบบอะไรไหม้ๆ เหลวๆ...
ไม่เชิงรมควัน มันเหมือน.. เหมือนกับ..
รสชาติเหมือนสายฟ้าฟาด แบบ "เปรี้ยงแล้วหงิก" ว่าไหม
- พี่เรียกรสแบบนี้ว่าอะไร - รสสายฟ้าฟาดมั้ง
ใช่แล้ว รสสายฟ้าฟาด เราต้องทำแบบนั้นอีก
โอเคนะ ไว้ขึ้นไปบนหลังคา ถ้ามีพายุอีก..
ฉันรู้ว่ายังขาดอะไร หญ้าฝรั่น เติมหญ้าฝรั่นไปอีกนิด โดนเต็มๆ
หญ้าฝรั่น ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า
- ว่ามันมีอยู่ในครัวล่ะ - ก็อยู่ในครัวน่ะซิ
- หญ้าฝรั่น - ท่าไม่ดี
หญ้าฝรั่น
ไม่ชอบเลย ยายนั่นตื่นขึ้นมาแน่ๆ
ฉันมาที่นี่เป็นล้านครั้งแล้ว
ยายนั่นเปิดทีวี ช่องสอนทำอาหาร คร่อกฟี้ ไม่มีวันตื่น
นายมาเป็นล้านครั้งแล้วเหรอ
ก็บอกอยู่นี่ไง ขาดแค่หญ้าฝรั่น กุสโตว์ยังรับประกันเลย
โอเค กุสโตว์นี่ใครล่ะ
ก็พ่อครัวที่เก่งที่สุดในโลก ที่เขียนตำราอาหารเล่มนี้
เดี๋ยวก่อน นายอ่านหนังสือด้วยเหรอ
- ก็ไม่เท่าไหร่หรอก - โอ๊ยตาย พ่อรู้ไหมนี่
เอาเรื่องที่พ่อไม่รู้ ไปเขียนหนังสือได้เป็นเล่มๆ เลย
ซึ่งพวกเขาทำไปแล้ว เพราะอย่างนี้ ฉันถึงอ่าน ซึ่งต้องเก็บเป็นความลับ
ฉันไม่ชอบความลับ
ทั้งเรื่องทำอาหาร อ่านหนังสือ แล้วก็ดูทีวี
ระหว่างที่อ่านและทำอาหาร
เหมือนนายลากฉันไปทำผิด แล้วฉันก็ยอมนาย
ทำไมฉันถึงปล่อยให้นาย ทำอย่างนั้นนะ
ทำไมพวกนั้น ถึงใช้เวลานานจัง
หญ้าฝรั่น ลาคิลา แซฟฟรอน ของอิตาลีซินะ
กุสโตว์บอกว่ามันเยี่ยมมาก โชคดีที่ยายแก่นั่นชอบอาหาร...
ลืมเรื่องเคล็ดลับไปเลย นี่เป็นการทำอาหารของคุณ
เฮ้ นั่นไงกุสโตว์ อีมิล ดูสิ
อาหารชั้นเลิศ ไม่เหมาะสำหรับคนใจเสาะ
คุณต้องมีจินตนาการสูง กล้าได้กล้าเสีย
คุณต้องลองทำ ในสิ่งที่อาจไม่สำเร็จ
และต้องไม่ยอมให้ใคร มาบอกว่าคุณ มีข้อจำกัด
เพราะพื้นเพของคุณ
คุณมีข้อจำกัดเพียงอย่างเดียว คือจิตวิญญาณของคุณ
ผมพูดจริง ใครๆ ก็ทำอาหารได้ แต่คนที่ ไม่กลัวเท่านั้น ที่จะประสบความสำเร็จ
ช่างเป็นบทกวีจริงๆ
แต่ความมีชื่อเสียง กลับไม่ยั่งยืน
ภัตตาคารของกุสโตว์สูญเสียดาวไป 1 ดวง
หลังการวิจารณ์อย่างรุนแรงของแอนตั้น อีโก้ นักวิจารณ์อาหาร ชั้นแนวหน้าของฝรั่งเศส
ทำให้กุสโตว์ผิดหวังมาก
และเชฟผู้อกหักก็เสียชีวิต ไม่นานหลังจากนั้น
ซึ่งตามธรรมเนียมแล้ว ก็คือการสูญเสียดาวอีกดวง
กุสโตว์ตายแล้วเหรอ
เผ่น!
ไม่นะ พี่จะนำเธอไปที่เมือง!
- ช่วยด้วย เรมี่ ช่วยด้วย! - อีมิล เริ่มแกว่งไฟเลย!
ฉันจะพยายามรับพี่ไว้
อีมิล แกว่งมาทางฉัน
อพยพหนี! ทุกคนไปที่เรือ
- ขอทางหน่อย! - หนังสือ
ขอโทษ หลีกหน่อย
เร็วๆๆ เร็วเข้า ขยับกันหน่อย ให้ไว
ดึงสะพานขึ้น! เร็วๆ!
เฮ้ย จอห์นนี่! เร็วเข้า!
ดัน เร็วๆ
เร็วเข้า!
- เอาลูกไป นี่! - ส่งอุ้งเท้ามา
เดี๋ยว รอฉันด้วย
ทุกคนอยู่ที่นี่ใช่ไหม ครบทุกคนรึเปล่า
- เดี๋ยวก่อน เรมี่อยู่ไหน - ทางนี้ ฉันมาแล้ว
ฉันมาแล้ว
เดี๋ยวนะ โยนอะไรให้เขายึดไว้หน่อย
เร็วเข้าไอ้หนู จ้ำเข้า
เร็วเข้า คว้าไว้
แกต้องทำได้
- เรมี่! - พ่อ!
เร็วเข้า แกต้องทำได้ แกต้องทำได้
พวกเรา เดี๋ยว หยุดก่อน
เรมี่ เร็วเข้า จ้ำ
รอก่อน รอฉันก่อน เดี๋ยวก่อน
พ่อ
ทางไหนล่ะเนี่ย
ผมรอ
ฟังเสียง
สักเสียง
สัญญาณสักอย่าง
อะไรก็ได้
ครัวร้านกุสโตว์
ถ้าหิวก็ขึ้นไปสำรวจดูรอบๆ ซิ เรมี่
จะรอจนเหี่ยวทำไม
ก็ผมเพิ่งเสียครอบครัวไป เสียเพื่อนไปหมดเลยด้วย
อาจจะตลอดไปเลยก็ได้
- รู้ได้ยังไง - ก็...
คุณเป็นแค่ภาพประกอบ ผมจะพูดกับคุณทำไม
ก็นายเพิ่งสูญเสียครอบครัว แล้วก็เสียเพื่อนทุกคน นายคงเหงา
ก็ใช่ แต่คุณตายไปแล้ว
แต่ก็ไม่เท่ากับคิดไปเองหรอก
ถ้ามัวยึดติดกับสิ่งที่ทิ้งไว้ข้างหลัง
นายก็ไม่มีวันเห็นว่าข้างหน้ามีอะไร
ทีนี้ก็ขึ้นไปสำรวจรอบๆ ได้แล้ว
แชมเปญ!
ทำอะไรน่ะ
ผมหิว
ผมไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
แล้วก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ จะเจออาหารอีก
เรมี่ นายมีดีกว่านั้น นายเป็นพ่อครัว
พ่อครัวปรุงอาหาร ขโมยหยิบฉวย นายไม่ใช่หัวขโมย
แต่ผมหิว
เดี๋ยวอาหารก็มา เรมี่
อาหารมาหาคนที่ชื่นชอบ การทำอาหารเสมอ
- คิดว่าฉันล้อเล่นรึไง - คุณไม่กล้าหรอก
ปารีสเหรอ
ตลอดเวลาที่ผ่านมานี่ ฉันอยู่ใต้ปารีสมาตลอดเหรอ
โอ้โห
สวยจัง
สวยที่สุด
กุสโตว์ ภัตตาคารของคุณ
คุณพาผมมาที่ภัตตาคารของคุณ
ก็คงเป็นอย่างนั้น ใช่ ใช่แล้ว ฉันพานายมา
ต้องขอดูหน่อย
- พร้อมเสิร์ฟโต๊ะ 7 - มาแล้ว
- ขอปลานึ่งอีกที่ - ได้เลย
ขอถ้วยซุปเพิ่มด้วย
ขอซี่โครงแกะอีก 2 เอากระเทียมจีนมาเพิ่มด้วย
ปลาซัลมอน 2 ที่ สลัดคอมโปเซ่ 3 ที่ และเนื้อฟิเล่ย์อีก 3 ที่
กำลังทำสลัด 3 ที่อยู่
เริ่มปรุงปลาซัลม่อนทอด 2 ที่
กำลังทำเนื้อฟิเล่ย์ 3 ที่อยู่ ขอจานด้วย
- ส่งโต๊ะ 7 - สลัดคอมโพเซ่ 3 ที่ได้แล้ว
อย่ามาป่วนฐานของฉัน!
ประตูเปิดอยู่ ก้มต่ำด้วย
ฉันจะโดนฝังอยู่แล้ว
หวัดดีครับเชฟสกินเนอ่ร์ คืนนี้เป็นไงบ้างครับ
- บองชูว์ เชฟ - หวัดดีครับ เชฟสกินเนอร์
- หวัดดีครับเชฟ - ขอฟิเล่ย์ 2 ที่
นี่ เจ้านาย ดูซิว่าใครมา
อัลเฟรโด ลิงกวินี่ ลูกชายเรนาต้า
- หวัดดีครับ - โตเป็นหนุ่มแล้วใช่ไหม
จำเรนาต้า ถ่านไฟเก่ากุสโตว์ได้ใช่ไหม
- จำได้ ว่าไง... - ลิงกวินี่
เออ ลิงกวินี่ น่ารักจังที่มาเยี่ยม... เป็นไง
- แม่ผมเหรอครับ - เรนาต้า
- ใช่ เรนาต้า เป็นไงบ้าง - ก็ดีครับ
คือ ไม่เชิง แม่เคยดีกว่านั้น ผมหมายถึง...
แม่ตายแล้วครับ
เสียใจด้วยนะ
ไม่เป็นไรครับ แม่เชื่อเรื่องสวรรค์ แม่ไปสบายแล้ว
หมายถึงชีวิตหลังการตายน่ะครับ
- นี่อะไร - แม่ฝากมาให้ครับ
ผมว่าแม่คงหวังว่ามันจะช่วยผมได้
อย่างช่วยให้ผมได้งานที่นี่
แน่นอนกุสโตว์ไม่รอช้าแน่
ลูกชายเรนาต้าคนไหนก็...
เออ งั้นเราเอาเข้าแฟ้มไว้ ถ้ามีตำแหน่งเหมาะๆ...
เราจ้างเขาไปแล้ว
อะไรนะ กล้าดียังไงถึงจ้างใคร โดยไม่ได้รับอนุญาต...
เราต้องการคนเก็บขยะ
อ้อ ขยะเหรอ งั้นก็...
ดีใจด้วยนะที่ทุกอย่างลงตัว
ไม่อยากเชื่อเลย
ครัวเลิศหรูจริงๆ แล้วฉันก็ได้มาดู
นายก็อ่านหนังสือฉันแล้ว ไหนดูซิว่านายรู้อะไรมากน้อยแค่ไหน
ใครคือเชฟ
- อ้อ คนนั้นครับ - เก่งมาก
คนไหนใหญ่รองลงมา
ซูส์เชฟ อยู่ทางโน้น
ซูส์เชฟรับผิดชอบครัวเวลาเชฟไม่อยู่
ซอซิเออร์ รับหน้าที่ดูแลเรื่องซ้อส สำคัญมาก
เชฟ เดอ ปาร์ตี และเดอมิ เชฟ เดอ ปาร์ตี สำคัญทั้งคู่
คอมมิ พวกนี้เป็นคนทำอาหาร สำคัญมากๆ
นายเป็นหนูที่ฉลาดมาก ทีนี้ คนนั้นใคร
อ๋อ เขาเหรอ ไม่สำคัญอะไรเลย
ไม่ใช่ไม่สำคัญ เขาเป็นส่วนหนึ่งของครัวนี้
ไม่ใช่ คงเป็นเด็กล้างจานหรืออะไรพวกนั้น
เขาล้างจาน หรือไม่ก็เอาขยะไปทิ้ง ไม่ได้ทำอาหารหรอก
- แต่ก็ทำได้ - ไม่หรอก
รู้ได้ยังไง ฉันพูดว่ายังไงล่ะ
ใครก็ทำอาหารได้
ใช่ ใครก็ทำได้ แต่ไม่ได้แปลว่าใครๆ ก็ควรทำ
แต่นั่นไม่ได้หยุดเขานี่ เห็นมั้ย
นั่นทำอะไรน่ะ อย่านะ อย่าๆ แย่แล้ว!
เขากำลังทำลายซุปนั่น ไม่มีใครเห็นซะด้วย
นี่ภัตตาคารของคุณ ทำอะไรสักอย่างสิ
ฉันจะทำอะไรได้ ฉันเป็นแค่ส่วนหนึ่งของจินตนาการนาย
แต่เขากำลังทำลายซุปนั่น เราต้องบอกใครสักคน ว่าเขา...
อาหารโต๊ะ 5 ได้แล้ว
- มาข้างหลัง - พร้อม
ร้อน! เตาอบเปิดอยู่!
มาข้างหลัง
ได้เลยค่ะ เชฟ เนื้อฟิเลย์ 1 เนื้อแกะ 3 เป็ด 2
เตรียมไฟลนซูเฟล่ให้โต๊ะ 6 ด้วย
- ขอ 5 นาทีค่ะ เชฟ - ให้ตายเถอะ
คืนนี้ ผมขอเชิญชิมตับห่าน
ปรุงอร่อยมาก
เตรียมออกไปเสิร์ฟโต๊ะ 7 เร็วเข้า! ไปกันเลย!
ค่ะ เชฟ
เรมี่! จะรออะไรล่ะ
นี่จะกลายเป็นนิสัยเลยรึไง
นายรู้ว่าต้องแก้ไขยังไง นี่เป็นโอกาสของนาย
ซุป ซุปอยู่ไหน ถอยไป
ถอยไปซะ เจ้าเด็กเก็บขยะ
เเกทำอาหารเหรอ
กล้าดียังไงมาทำอาหารในครัวฉัน
นายไปเอาปัญญามาจากไหน
ถึงกล้าแม้แต่จะลอง ทำอะไรงี่เง่าอย่างนี้
ฉันน่าจะจับนายผ่าแยกเป็นชิ้นๆ ซะเลย
ฉันทำแน่ กฎหมายอยู่ข้างฉัน
ลารูส เอาหมอนี่ไปผ่าซีก
หลังจากจับเข้าเครื่องอัดเป็ด แยกมันออกจากสมอง
- แกงึมงัมอะไร - ซุปนั่น
ซุปไหน
หยุดซุปนั่นไว้!
บ๋อย
ลิงกวินี่!
ฉันไล่แกออก!
ไ-ล่-อ-อ-ก แกโดนไล่ออกแล้ว!
เขาอยากเจอเชฟ
แต่เขา...
- ลูกค้าว่าไง - ไม่ใช่ลูกค้า นักวิจารณ์อาหารต่างหาก
- อีโก้เหรอ - โซลีน เลอแคลร์
- เลอแคลร์ เหรอ เธอว่าไง - เธอชอบซุปนั่น
- เดี๋ยว - "เดี๋ยว" ทำไม
คุณเป็นสาเหตุให้ผมเจอเรื่องยุ่งๆ อย่างนี้
มีคนพูดถึงซุปของนาย
แกเล่นอะไรแน่
คุณยังไล่ผมออกอยู่รึเปล่า
- ไล่เขาออกไม่ได้นะ - ว่าไงนะ
เลอแคลร์ชอบใช่ไหมล่ะ เธอจงใจบอกคุณนี่
ถ้าเธอเอาไปวิจารณ์อย่างนั้น
แล้วมารู้ทีหลังว่าคุณ ไล่คนครัวที่เป็นคนทำ...
- มันเป็นเด็กเก็บขยะ - ที่ทำอาหารที่เธอชอบ
เราจะอ้างว่าเรา เป็นตัวแทนกุสโตว์ได้ยังไง
ถ้าเราไม่ยึดถือความเชื่อของเขา
ความเชื่ออะไรกัน มาดมัวแซลตาตู
ใครก็ทำอาหารได้
บางทีฉันอาจเข้มงวด กับเด็กเก็บขยะ คนใหม่ของเรามากไปหน่อย
เขาเพิ่งเสี่ยงครั้งใหญ่
และเราก็ควรให้รางวัล เหมือนอย่างที่เชฟกุสโตว์จะให้
ถ้าเขาอยากเสี่ยงเอง
เราเป็นใครล่ะถึงจะปฏิเสธเขาได้
- นายจะหนีไม่ใช่เหรอ - เออ ใช่
ในเมื่อเธอแสดงความสนใจในอาชีพ การทำอาหารของเขา
เธอก็ควรเป็นคนรับผิดชอบ
มีใครอีกไหม
งั้นก็กลับไปทำงานต่อได้
แกนี่ถ้าไม่โชคดีมากๆ ก็โชคร้ายมาก
แกต้องทำซุปนั่นขึ้นมาอีก และคราวนี้ฉันจะจับตามอง
จ้องเขม็งเลย
พวกนั้นคิดว่านายเป็นพ่อครัวได้ แต่รู้ไหมฉันคิดอะไร ลิงกวินี่
ฉันว่าแกน่ะไอ้ขี้ขโมย ขี้ฉวยโอกาส
หนู!
- หนู! - จับหนูนั่นไว้
ลิงกวินี่ หาอะไรมาดักมันไว้
มันหนีไปแล้ว จับมันไว้ จับ จับให้ได้
- จะให้ผมทำไงต่อครับ - ฆ่ามัน
- ตอนนี้เลยเหรอ - ไม่ใช่ ไม่ใช่ในครัวนี้ นายบ้ารึไง
รู้ไหมว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเรา
ถ้ามีคนรู้ว่าเรามีหนูในครัว
เขาจะสั่งปิดร้านเรา
ชื่อเสียงร้านเรา ยิ่งแขวนอยู่บนเส้นด้ายอยู่ด้วย
เอามันไปจากนี่ ไปไกลๆ เลย ฆ่ามันซะ กำจัดทิ้ง ไปเลย!
อย่ามองฉันแบบนี้สิ แกไม่ใช่คนเดียวที่ติดกับ
พวกนั้นจะให้ฉันทำอาหารอีก!
ฉันก็ไม่ได้ทะเยอทะยาน ไม่ได้อยากทำอาหาร
ฉันแค่ไม่อยากมีเรื่อง
แกเป็นคนที่ประโคมใส่พวกเครื่องเทศ!
แกโยนอะไรเข้าไปน่ะ ออเรกาโนเหรอ ไม่ใช่เหรอ โรสแมรีเหรอ
มันเป็นเครื่องเทศใช่ไหม ไอ้โรสแมรีเนี่ย
นายไม่ได้ใส่โรสแมรีเหรอ
งั้นไอ้ที่กลับไปกลับมาและโยนน่ะมัน...
ฉันต้องการงานนี้นะ ฉันตกงานมาหลายหนแล้ว
ฉันทำอาหารไม่เป็น แล้วตอนนี้ ก็ดันมาพูดกับหนู เหมือนว่าแก...
แกผงกหัวเหรอ
แกผงกหัวมาตลอดเลยเหรอเนี่ย
แกเข้าใจฉันใช่ไหม
งั้นฉันก็ไม่ได้บ้า!
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวนะ
ฉันทำอาหารไม่เป็น ใช่ไหม
แต่แก...
แกทำเป็นใช่ไหม
นี่ ไม่ต้องถ่อมตัวหรอก แกก็แค่หนู ขอร้องเลย
ไอ้ที่แกทำน่ะ จะเรียกอะไรก็แล้วแต่ พวกเขาชอบนะ
จริงด้วย มันอาจได้ผลก็ได้
ใช่ พวกนั้นชอบซุป
พวกเขาชอบซุป แกว่าแกทำใหม่อีกครั้งได้ไหม
เอาล่ะ ฉันจะปล่อยแกออกมาแล้วนะ
แต่เราเป็นทีมเดียวกันแล้วนะ ถูกไหม
โอเค
ถึงแล้ว
มันไม่ใหญ่โตเท่าไหร่ แต่ก็...
ไม่หรูเลย
อาจแย่กว่านี้ก็ได้
นั่นเครื่องทำความร้อน ไฟ โซฟา แล้วก็ทีวี
จำไว้นะ ของของฉัน ก็เหมือนของของแก
คุณใช่ไหม...
ฝันไปึรเปล่านี่
ฝันที่ดีที่สุด
ฝันที่เราร่วมกันฝันได้
ทำไมต้องที่นี่ล่ะ
ทำไมต้องเป็นตอนนี้
ทำไมจะไม่ล่ะ
ทำไมถึงจะไม่ใช่ตอนนี้
จะมีที่ไหนให้ฝันดีไปกว่าที่ปารีส
อรุณสวัสดิ์ เชฟตัวน้อย ตื่นได้แล้ว...
ไม่นะ
ไอ้ทึ่มเอ๊ย ว่าแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
ฉันพาหนูเข้าบ้าน แล้วดันบอกมันว่า ของของฉัน ก็เหมือนของของมัน
ไข่หายเกลี้ยงเลย!
โง่จริง! มันขโมยอาหารหนีไปแล้ว! แล้วจะให้เป็นยังไงล่ะ
นี่แหละ เชื่อใจหนู...
หวัดดี นั่นของฉันเหรอ
อร่อยจัง แกใส่อะไรลงไปบ้างเนี่ย
เเกไปเอามาจากไหน
นี่ มันอร่อยมาก แต่ห้ามขโมย ฉันจะไปซื้อเครื่องเทศ ตกลงไหม
ให้ตายสิ เราไปสายแน่ วันแรกซะด้วย!
มาเร็วเข้า เชฟตัวน้อย!
"แม้ว่า ฉันจะเหมือนนักวิจารณ์คนอื่นๆ
"ที่ไม่สนใจร้านกุสโตว์ ตั้งแต่สูญเสียเชฟคนดังไป
"ซุปนั่นพิเศษสุด รสเผ็ดแต่กลมกล่อม"
- โซลีน เลอแคลร์เหรอ - ใช่ค่ะ
"ไม่น่าเป็นไปได้ แต่ร้านกุสโตว์ ก็ตรึงความสนใจของเราได้อีกครั้ง
"เวลาเท่านั้นจะเป็นเครื่องพิสูจน์"
คือ
คืองี้
ฟังนะ ฉันรู้ว่ามันงี่เง่าแล้วก็พิลึก แต่เราคนใดคนหนึ่งไม่มีวันทำสำเร็จ
เราต้องร่วมมือกันตกลงไหม แกกับฉันตกลงไหม
งั้นเริ่มกันเลย!
ผม...
ยินดีต้อนรับสู่นรก คราวนี้ก็ทำซุปนั่นขึ้นมาใหม่ได้แล้ว
ใช้เวลาเท่าที่นายต้องการ เป็นอาทิตย์เลยก็ได้
ซุป
ไอ้ตัวเล็ก...
ไอ้ลูก...
แกต้อง...
แบบนี้ไม่ดีแน่ เชฟตัวน้อย!
ฉันจะบ้าตายถ้าเราต้องทำอย่างนี้อีก
เราต้องหาวิธีอื่น
วิธีที่ไม่มีการขบกัด หรือแทะ
หรือเอาเท้าน้อยๆ ของแกมาไต่ตามตามตัวฉัน
ห้ามกัด! ห้ามไต่ตามตัว!
ห้ามไต่ตามตัว ห้ามลนลาน เข้าใจไหม เชฟตัวน้อย
เชฟตัวน้อยว่าไง
อ้อ แกหิวนี่เอง
โอเค มาหาทางแก้กันดีกว่า
แกทำอาหารได้ ฉันทำเป็น
คนได้
เราต้องคิดระบบที่ ฉันจะทำตามที่แกต้องการได้
โดยที่ไม่เหมือนว่า มีหนูคอยควบคุมฉันอยู่
ฟังฉันหน่อยได้ไหม ฉันบ้าไปแล้ว ฉันเป็นประสาท
ถึงพูดเรื่องการทำอาหาร ในภัตตาคารชั้นเลิศกับหนูในตู้เย็น
- ฉันทำไม่สำเร็จแน่ - ลิงกวินี่เหรอ
เราต้องสื่อสารกัน
ฉันจะคอยเช็คว่าผงกหัวว่าใช่ หรือส่ายหน้าว่าไม่ใช่จาก...
หนู! ฉันเห็นนะ
- หนูไหนครับ - หนู ใช่ อยู่ข้างๆ แกไง
แกมาทำอะไรในนี้
ผมแค่ทำตัวให้คุ้นกับผักต่างๆ
ออกไปซะ
เดี๋ยวจะคุ้นกับผักเกินไป
เกือบไปแล้ว แกไม่เป็นไรนะ
แกทำได้ยังไง
ไม่ได้ตั้งใจแบบแปลกๆ!
แค่มองปราดเดียวก็รู้ว่า เราทั้งคู่มีความคิดเพี้ยนๆ เหมือนกัน
โอเค
แกจะพาฉันไปไหน เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวก่อน โทษที
โอเค
สปาเก็ตตี้
เอาล่ะ
น่าจะได้
ยินดีด้วย แกทำสำเร็จโดยอุบัติเหตุ ได้อีกครั้งแล้ว
แต่แกต้องรู้มากกว่าเรื่องซุป ถ้าอยากอยู่รอดในครัว ไอ้หนู
คอลเล็ตต์จะรับผิดชอบสอนแก ว่าที่นี่ทำงานกันยังไง
ฟังนะครับผมอยากให้คุณรู้ไว้
ว่าผมรู้สึกเป็นเกียรติแค่ไหน ที่ได้ศึกษาจาก...
ไม่ นายนั่นแหละต้องฟัง ฉันอยากให้นายรู้ ว่านายกำลังเล่นกับใครอยู่
นายเห็นผู้หญิงในครัวนี้กี่คน
คือ ผม...
- ฉันคนเดียว คิดว่าเป็นเพราะอะไรล่ะ - คือ ผม...
เพราะการทำอาหารขั้นสูง มีการแบ่งชนชั้นแบบโบราณ
ซึ่งตั้งอยู่บนกฎที่เขียนโดยไอ้แก่โง่ๆ
กฎที่ตั้งใจกีดกันไม่ให้ผู้หญิง เข้ามาในโลกนี้ได้
แต่ฉันก็ยังเข้ามาได้ มันเป็นไปได้ยังไง
ก็เพราะว่า เอ่อ เพราะว่าคุณ...
เพราะฉันเป็นกุ๊กที่แกร่งที่สุดในครัวนี้
ฉันทุ่มทำงานมาตั้งนานกว่าจะมาถึงจุดนี้
แล้วฉันก็จะไม่ยอมให้มันเสียเพราะ เด็กเก็บขยะที่บังเอิญโชคดีหรอก
เข้าใจไหม
โอ้โห!
ทำง่าย กินง่าย อาหารจีนของกุสโตว์
จีน-จานง่าย
เกี๊ยวไมโครเวฟกุสโตว์
- เยี่ยมมาก ฟรองซัวส์ เหมือนเดิมเลย - เข้าท่าใช่ไหมครับ
ฉันอยากให้คุณช่วยคิด เรื่องอาหารแช่แข็งล่าสุด ที่ฉันคิดไว้
คอร์น พัพพี้ส์ กุสโตว์
เหมือนคอร์นด็อก แต่เล็กกว่า พอดีคำ
คอร์นด็อกเป็นยังไงเหรอครับ
ก็ไส้กรอกถูกๆ จิ้มแป้งแล้วเอาไปทอดน้ำมัน อาหารอเมริกัน
คิดมาให้หน่อย
แบบกุสโตว์ในชุดหมี ใส่หมวกฮักเคิ่ลเบอร์รี่ ทอม
หรือข้าวโพด แต่งหน้าเป็นหมา
ก็ได้ แต่ขอแบบภูมิฐานหน่อย
เชฟกุสโตว์
เรนาต้า ลิงกวินี่
ตามทนายฉันด่วน!
พินัยกรรมระบุไว้
ว่าภายใน 2 ปี จากวันมรณะกรรม
ถ้าไม่มีทายาท
ธุรกิจของกุสโตว์จะตกเป็นของซูส์เชฟ ซึ่งก็คือคุณ
ฉันรู้ว่าพินัยกรรมบอกไว้ว่าไง
ที่อยากรู้ก็คือว่าจดหมายนี่... เด็กนั่นจะเปลี่ยนอะไรได้รึเปล่า
หน้าตาไม่เหมือนกันเท่าไหร่
ไม่เหมือนกันเลย เขาไม่ใช่ลูกชายกุสโตว์หรอก
กุสโตว์ไม่มีลูก แล้วเวลาที่ประจวบเหมาะอีกล่ะ
เส้นตายในพินัยกรรม เหลืออีกแค่ไม่ถึงเดือน
จู่ๆ เด็กที่ไหนไม่รู้ก็โผล่มาพร้อมจดหมาย
จากแม่ที่เพิ่งตาย แล้วอ้างว่ากุสโตว์เป็นพ่องั้นเหรอ
น่าสงสัยมาก!
- นี่กุสโตว์เหรอ - ใช่ๆๆ
- ขอได้ไหมครับ - แน่นอน
แต่เด็กนั่นไม่รู้
เธอบอกว่าเธอไม่เคยบอกเขา หรือกุสโตว์ และขอให้ฉันไม่บอก
- ทำไมเธอบอกคุณล่ะ เธออยากได้อะไร - อยากได้งานให้ลูกชาย
- แค่งานเหรอ - ใช่
งั้นคุณจะกังวลอะไร ถ้าเขาทำงานที่นี่
คุณก็จับตาดูเขาไว้ ระหว่างที่ผมไปหาข้อมูล
ดูว่าจริงเท็จแค่ไหน
ผมต้องให้คุณช่วยหาตัวอย่างดีเอ็นเอ
จากเด็กนั่นให้หน่อย เส้นผมก็ได้
จำคำฉันไว้ เรื่องทั้งหมดนี่น่าสงสัยมาก
มันรู้อะไรแน่ๆ
ใจเย็นครับ เขาเป็นแค่เด็กเก็บขยะ ผมว่าคุณเอาเขาอยู่น่า
นายทำอะไรน่ะ
ผมกำลังหั่นผัก ผมหั่นผักอยู่ใช่ไหม
ไม่ใช่เลย นายทำเสียทั้งพลังงานและเวลา
นายคิดว่าการทำอาหารเป็นงานน่ารักๆ เหรอ แบบแม่ในครัว
ก็แม่ไม่ต้องเจอ
ร้านแน่นช่วงอาหารค่ำ ที่คนทะลักสั่ง
ไม่เหมือนกันสักจาน ไม่มีจานไหนง่ายด้วย
แต่ละอย่างก็ใช้เวลาทำไม่เท่ากัน
แต่ต้องเอาไปเสิร์ฟโต๊ะลูกค้า
พร้อมกัน ต้องร้อนและไร้ที่ติ
ทุกวินาทีมีค่า จะมาทำตัวตามสบายไม่ได้
นี่อะไร รักษาฐานของนายให้เป็นระเบียบ!
เวลาร้านแน่นจะเกิดอะไรขึ้น
ฐานรกๆ ทำให้งานช้าลง
อาหารไม่เดิน ออเดอร์กองเป็นตั้ง ตายแน่ๆ
ฉันจะทำให้จำได้ง่ายๆ
รักษาฐานนายให้สะอาด ไม่งั้นฉันจะฆ่านาย!
แขนเสื้อสกปรกอย่างกับนายอ้วกใส่
เก็บมือเก็บแขนข้างใน ข้างลำตัว อย่างนี้ เข้าใจไหม
กลับมาท่านี้เสมอ
กุ๊กต้องขยับเขยื้อนไวๆ มีดต้องคม เตาต้องร้อน เก็บแขนไว้ข้างใน
แล้วนายจะไม่โดนมีดบาดหรือไฟลวก แล้วก็รักษาแขนเสื้อให้สะอาด
สัญญาณการเป็นเชฟคือ ผ้ากันเปื้อนสกปรก แขนเสื้อสะอาด
ฉันรู้วิธีทำอาหารแบบกุสโตว์ อย่างถ่องแท้
ทุกอย่างเลย เชฟกุสโตว์จะมีอะไร ให้คนนึกไม่ถึง
ฉันจะทำให้นายดู ฉันจำสูตรอาหารของเขาได้หมด
- ทำสิ่งที่คนคาดไม่ถึงเสมอ - ไม่ใช่ ทำตามสูตร
- แต่คุณเพิ่งบอกว่า... - ไม่ใช่ ไม่ใช่
งานเขาคือทำให้คนคาดไม่ถึง ส่วนงานเรา..
- ทำตามสูตรเขา - ทำตามสูตรเขา
จะรู้ได้ยังไงว่าเป็นขนมปังที่ดี โดยที่ไม่ต้องชิม
ไม่ใช่ที่กลิ่น หรือหน้าตา แต่อยู่ที่เสียงความกรอบ
ฟังนะ
เสียงกรอบแกรบ เหมือนวงซิมโฟนี ขนมปังที่ดีเท่านั้น ถึงจะมีเสียงแบบนี้
ทางเดียวที่จะได้ผักที่ดีที่สุด คือต้องได้เลือกเป็นเจ้าแรก
และก็มีอยู่แค่ 2 ทางที่จะได้เลือกก่อน
คือปลูกเอง ไม่ก็ติดสินบนคนปลูก
นี่ไง ภัตตาคารที่ดีที่สุดได้เลือกก่อน
คนคิดว่าภัตตาคารหรูๆ น่ะหยิ่ง และเชฟก็ต้องจองหอง
แต่ไม่ใช่อย่างนั้นเลย อย่างลาโลที่อยู่ ตรงโน้น หนีออกจากบ้านตั้งแต่อายุ 12
พวกละครสัตว์จ้างไปเล่นกายกรรม
แล้วก็โดนไล่ออกเพราะไปจิ๊จ๊ะ กับลูกสาวเจ้าของคณะ
- โฮร์ส เคยติดคุกมาแล้ว - ข้อหาอะไร
ไม่มีใครรู้แน่ เขาเปลี่ยนเรื่องทุกครั้งที่ถาม
ผมโกงบริษัทใหญ่บริษัทหนึ่ง
ผมปล้นธนาคารที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของฝรั่งเศส ด้วยปากกาหมึกแห้ง
ผมทำให้โอโซนเป็นรูรั่วเหนืออวินยอง
ผมฆ่าคนมาแล้ว ด้วยนิ้วโป้งนิ้วเดียว
แต่อย่าริเล่นไพ่กับปอมปิดูเชียว
เขาถูกห้ามจากทั้งลาสเวกัส และมอนติคาร์โล
- ลารูสขนอาวุธให้พวกต่อต้าน - พวกต่อต้านไหน
เขาไม่ยอมบอก เพราะว่าพวกนั้นไม่ชนะ
นายก็ได้เห็นแล้ว
พวกเราเป็นศิลปินหรือโจรสลัด มากกว่าเป็นกุ๊กซะอีก
- เราเหรอฮะ - ใช่แล้ว นายเป็นหนึ่งในพวกเราแล้ว ใช่ไหม
ครับ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำทุกอย่าง เรื่องการทำอาหาร
- ฉันก็ขอบคุณด้วย - เรื่องอะไรครับ
ที่รับฟัง
หนูนั่นไง!
- แต่เขา... - ผมแค่ทำกุญแจตก
คืนนี้ตัดสินใจรึยังครับ
- ซุปที่นี่อร่อยมาก แต่... - เราสั่งทุกครั้งเลย
- คุณมีอะไรอีกมั่ง - ตับห่านของเราก็อร่อย
ผมรู้เรื่องตับห่านแล้ว
ของพื้นๆ เคยขึ้นชื่อ
เชฟมีอะไรใหม่บ้างล่ะ
- มีคนถามว่ามีอะไรใหม่บ้าง - ใหม่เหรอ
ใช่ จะให้ตอบว่าอะไร
- นายตอบเขาไปยังไง - ฉันบอกว่าจะมาถามก่อน
บ่นอะไรกันงึมงัม
- ลูกค้าถามว่ามีอะไรใหม่บ้าง - จะให้ผมตอบว่าอะไร
- นายตอบไปว่าอะไรล่ะ - ผมบอกว่าจะมาถามก่อน!
ง่ายมาก
ก็เอาสูตรอาหารเก่า ของกุสโตว์ออกมา
หาอะไรที่เราไม่ได้ทำมานานแล้ว
พวกเขารู้จักเมนูเก่า พวกเขาชอบซุปลิงกวินี่กัน
พวกนั้นขอให้ลิงกวินี่ทำเหรอ
ลูกค้าหลายคนชอบซุป ก็แค่พูดแค่นั้น
เราเห็นด้วยยังงั้นเหรอ
งั้นก็เอาอย่างนี้ ถ้าพวกเขาอยากได้ลิงกวินี่
ก็บอกไปว่าเชฟลิงกวินี่ เตรียมอาหารพิเศษไว้ให้แล้ว
อาหารพิเศษที่ไม่มีอยู่ในเมนู
อ้อแล้วอย่าลืมเน้นด้วยว่า
- ฝีมือลิงกวินี่ - ครับ เชฟ
ทีนี้ก็เป็นโอกาสที่แกจะได้ลองอะไร ที่คู่ควรกับพรสวรรค์แกแล้ว ลิงกวินี่
ขนมปังหวานของขึ้นชื่อ ที่คนลืมไปแล้ว ตามสไตล์กุสโตว์
- คอลเล็ตต์จะช่วยแกเอง - ค่ะ เชฟ
เร็วๆ เข้า ลูกค้าหิวแล้ว
แน่ใจเหรอครับ สูตรนั้นโหดนะ
กุสโตว์ยังพูดเองเลย
เชฟใหม่ก็ต้องให้เจอเรื่องท้าทายหน่อย
"ขนมปังหวานสไตล์กุสโตว์"
"ขนมปังหวานปรุงในสาหร่ายผสมเกลือ
"พร้อมด้วยหนวดปลาหมึก และด็อกโรสปั่น
"ไข่หอยนางรมยักษ์ เห็ดหูหนูขาวแห้ง
"ซ้อสแองโชวี่ ลิคอร์ไรซ์"
ฉันไม่รู้จักสูตรนี้ แต่มันเป็นของกุสโตว์ ถ้างั้น...
ลาโล เรามีท้องลูกวัวแช่ใช่ไหม
ได้เลย ท้องลูกวัว ฉันไปเอามาให้
ท้องลูกวัวเหรอ
โอเค
เดี๋ยวมานะครับ จะไปไหน...
นี่ ผมต้องใช้...
อย่าสนใจผมเลย ขอยืมนี่แป๊บนึงนะ
ไหนดูซิ ทางนี้...
เดี๋ยวมา
ขอบคุณครับ
โทษที ผมจะ...
บังเอิญว่าผมต้องใช้นี่ เดี๋ยวมา...
ผมหยิบเอง
ได้เครื่องเทศมาแล้ว
โอเค
ทำอะไรน่ะ นายต้องทำตาม
สูตรกุสโตว์
นี่แหละสูตร
ในสูตรไม่ได้บอกให้ใช้ น้ำมันเห็ดทรัฟเฟิ่ลขาว!
นายใส่อะไรเข้าไปเองอีก
นี่ไม่ใช่เวลาทดลองนะ ลูกค้าคอยอยู่
คุณพูดถูก ผมน่าจะเชื่อคุณ
- หยุดนะ - อะไร
เลิกป่วนประสาทฉันซะที ไอ้ที่ทำอยู่น่ะ หยุดซะ
- อาหารสั่งพิเศษอยู่ไหน - มาแล้ว!
- ไหนว่าลงเรือลำเดียวกันไง - ก็ลำเดียวกันน่ะสิ
- งั้นนายทำอะไรอยู่ - มันยากที่จะอธิบาย
- อาหารพิเศษเหรอ - มาเอาได้เลย
เดี๋ยวๆ ลืมซ้อสแองโชวี่
- อย่าเชียวนะ - เปล่า ผมเปล่า
โทษที
อาหารของลิงกวินี่เสร็จรึยัง
ครับ โหดอย่างที่เราจำได้ เพิ่งเอาไปเสิร์ฟ
- นายชิมรึเปล่า - ครับ ก่อนที่เขาจะเปลี่ยน
ดี อะไรนะ มันเปลี่ยนอะไรได้ยังไง
เขาเปลี่ยนตอนกำลังออกนอกประตู
พวกเขาชอบมาก!
ลูกค้าคนอื่นๆ ก็ถามถึงลิงกวินี่แล้ว
มีสั่งเพิ่มอีก 7 ที่
เยี่ยมมาก
ผมขอแบบนั้นด้วย
ขนมปังหวาน พิเศษ อาหารพิเศษ - ลิงกวินี่
อาหารพิเศษ!
นี่อะไร
อาหารพิเศษ! อาหารพิเศษ! อาหารพิเศษ!
แด่ลิงกวินี่
- ยินดีด้วยคุณลิงกวินี่ - ดื่มๆ
ดื่มเลย มีอีกเยอะ
พักหน่อยนะ เชฟตัวน้อย สูดอากาศซะหน่อย
คืนนี้เราทำสำเร็จแล้ว
ได้หมวกแกแล้ว
ทีนี้จริงจังสักที
ฉันอยากคุยกับแกหน่อย ลิงกวินี่ ในห้องทำงานฉันนะ
- ผมทำอะไรไม่ดีรึเปล่าครับ - เปล่าเลย เปล่า
ดื่มไวน์หน่อย แค่คุยกัน ประสากุ๊ก
เด็กในสังกัดไม่มาปรึกษาแล้วเหรอ คอลเล็ตต์
เขาได้ไปหมดแล้วนี่นะ
ยินดีด้วยกับความสำเร็จของแกนะ ลิงกวินี่
ดีมาก
ผมแค่รับมาตามมารยาทน่ะครับ ผมดื่มไม่เป็น
แน่นอน ฉันก็ไม่ดื่มเหมือนกัน ถ้าต้องดื่มไอ้นั่น
แต่แกต้องโง่มหาโง่
ถ้าไม่ชื่นชอบชาโตว์ ลาตัวร์ ปี 61 นี่
และแก เมอร์ซิเออร์ลิงกวินี่ก็ไม่ใช่คนโง่
มาดื่มให้ความไม่โง่ของแกกันเถอะ
- เรมี่! - อีมิล
ไม่อยากเชื่อเลย นายยังไม่ตาย
- นายรอดมาได้! - นึกว่าไม่ได้เจอกันแล้ว!
เรานึกว่านายไม่รอดจากระแสน้ำนั่น
พี่กินอะไรอยู่น่ะ
ฉันก็ไม่รู้หรอก
ฉันว่าเมื่อก่อน คงเป็นกระดาษห่ออะไรสักอย่าง
อะไรนะ ไม่เอา ตอนนี้พี่อยู่ในปารีสแล้ว ถิ่นฉันเอง
พี่ฉันจะมากินขยะในถิ่นฉันได้ไง
เรมี่ นายกำลังขโมยเหรอ นายบอกลิงกวินี่ ว่าไว้ใจนายได้
- เขาก็ไว้ใจผมได้ นี่ของพี่ผม - แต่เด็กนั่นอาจตกงานได้นะ
ซึ่งหมายความว่าผมก็จะตกงานด้วย ผมรับประกันได้น่า ตกลงไหม
- ไวน์เพิ่มไหม - ไม่เหมาะหรอกครับ แต่เพิ่มก็ดี
แกฝึกมาจากที่ไหนล่ะ ลิงกวินี่
ฝึก อ้อ
แกคงไม่ได้หวังจะให้ฉันเชื่อ ว่าแกทำอาหารเป็นครั้งแรกใช่ไหม
- ไม่ใช่ครั้งแรกครับ - ฉันว่าแล้ว!
นี่เป็นครั้งที่ 2 3 4 5 ของผม
วันจันทร์เป็นวันแรก
แต่ก่อนหน้านี้ ผมเอาขยะไปทิ้งหลายครั้งแล้ว...
ใช่ๆ ดื่มไวน์เพิ่มซิ
ไหนบอกฉันซิ ลิงกวินี่ เรื่องที่นายสนใจ
- นายชอบสัตว์ไหม - อะไรนะครับ สัตว์เหรอ ประเภทไหนครับ
ก็ปกติน่ะ หมา แมว ม้า หนูตะเภา
หนู
ฉันเอาอะไรมาให้พี่แน่ะ เฮ้ย อย่าๆ ๆ ๆ
คายออกมาเดี๋ยวนี้!
ฉันต้องสอนพี่เรื่องอาหารหน่อยแล้ว หลับตาซะ
ทีนี้ก็กัด... ไม่ใช่ ไม่ๆ
- อย่าสวาปามเข้าไปแบบนั้น - สายไปแล้ว
นี่
เคี้ยวช้าๆ นึกถึงรสอย่างเดียว
- เข้าใจแล้วใช่ไหม - ก็ไม่เชิง
เข้มข้น เค็ม หวาน แล้วก็มัน
- ได้รสใช่ไหม - อืม กำลังได้รสมัน
หลับตา คราวนี้ลองนี่
ไม่เหมือนกันเลยใช่ไหม หวาน กรอบ เปรี้ยวนิดๆ ตอนจบ
- โอเค - ทีนี้ ลองกินพร้อมกัน
โอเค
ฉันว่าฉันบรรลุนิดหน่อยแล้ว
- สงสัยว่ามัน - เห็นไหมล่ะ
- อมเปรี้ยวนิดๆ - อย่างนี้ซิ
ทีนี้ก็ลองจินตนาการ ถึงรสชาติอร่อยๆ ในโลกนี้
รวมเข้าเป็นการผสมที่ไม่มีที่สิ้นสุด
รสชาติที่ไม่มีใครลองมาก่อน การค้นพบที่จะเกิดขึ้น
ฉันว่า...
- ฉันตามนายไม่ทันอีกแล้ว - ใช่
แต่น่าสนใจ
เป็นขยะที่น่าสนใจที่สุดที่ฉัน... เราจะทำอะไรน่ะ
พ่อไม่รู้ว่านายยังมีชีวิตอยู่
เราต้องกลับเข้าครอก! ทุกคนต้องตื่นเต้นแน่
- ใช่ แต่ว่า... - อะไร
คืองี้ คือฉันต้อง...
อะไรจะมาสำคัญกว่าครอบครัว
ที่นี่มีอะไรสำคัญกว่า
คือฉัน...
ไปเยี่ยมหน่อยคงไม่เสียหายอะไร
- แกเลี้ยงหนูรึเปล่า - เปล่าครับ
- แกเคยทำงานในห้องแล็บ กับหนูรึเปล่า - ไม่เคยครับ
บางทีแกอาจเคยอยู่ในสลัม มาก่อนใช่ไหม
ไม่ครับ ไม่เคยเลย
แต่แกรู้เรื่องหนู แกก็รู้ดี!
แกรู้ว่าใครทำอะไร หนูทำอะไร
- นี่ ทำไมคุณถึงเรียกอย่างนั้นล่ะ - อะไร
ราทาทุย มันเหมือนสตูว์ใช่ไหมครับ ทำไมคนถึงเรียกแบบนั้น
ถ้าจะตั้งชื่ออาหาร
ก็น่าจะตั้งชื่อที่ฟังแล้วอร่อย
ระทะทูอี่ ฟังแล้วไม่เห็นจะอร่อยเลย ฟังเหมือน "รา" กับ "ทุย"
ราไอ้ทุย ฟังดูไม่อร่อยเลย
น่าเสียดายที่ไวน์หมดแล้ว
ลูกฉันกลับมาแล้ว!
มันลำบากมากที่ต้องหาใคร มาทำหน้าที่ตรวจพิษแทนแก
ยังไม่มีการวางยา ขอบคุณพระเจ้า แต่ลำบากมาก
- แกไม่ได้ทำให้มันง่าย - ฉันรู้ ฉันขอโทษนะพ่อ
แต่ที่สำคัญคือแกกลับมาบ้านแล้ว
- คือเรื่องนั้น... - แกดูผอม ทำไมเป็นงั้นล่ะ
อาหารไม่พอ หรือจองหองจนตัวพอง
ใช้ชีวิตตามลำพังในโลกนี่ลำบากใช่ไหม
ลำบาก แต่ฉันก็ไม่ใช่เด็กแล้ว
- เฮ้ย ว่าไง ไอ้หนู - ฉันดูแลตัวเองได้
ฉันเจอที่เหมาะๆ ไม่ไกลจากนี่ ฉันจะมาเยี่ยมบ่อยๆ
ไม่มีอะไรเหมือน การเผชิญความจริงเข้าอย่างจัง...
- เยี่ยมเหรอ - ฉันจะมาเยี่ยม สัญญา บ่อยๆ ด้วย
- แกจะไม่อยู่ที่นี่เหรอ - ไม่อยู่ แต่ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกพ่อ แค่...
พ่อไม่ได้คิดว่าฉันจะอยู่ไปตลอดใช่ไหม
ในที่สุดนกก็ต้องบินจากรัง
เราไม่ใช่นก เราเป็นหนู
เราไม่บินจากรัง แต่ขยายให้มันใหญ่ขึ้น
- งั้นฉันอาจเป็นหนูที่ไม่เหมือนใคร - บางทีแกอาจไม่ใช่หนูเลยก็ได้
บางทีมันอาจเป็นข้อดี
นี่ วงนี่เล่นดีจริงๆ ใช่ไหม
หนู เราก็ดีแต่จะเอาของเขานะพ่อ
ฉันเบื่อที่จะเอา ฉันอยาก อย่างสร้างสิ่งต่างๆ
ฉันอยากสร้างอะไรเพิ่มให้โลก
- แกพูดอย่างกับแกเป็นคน - ซึ่งก็ไม่ได้แย่อย่างที่พ่อบอก
- งั้นเหรอ อะไรทำให้แกแน่ใจนักล่ะ - เวรกรรม
ฉันได้สังเกตดูพวกเขาในระยะใกล้
- เหรอ ใกล้แค่ไหน - ใกล้พอละกัน
แล้วพวกเขาก็ไม่ได้เลวร้าย อย่างที่พ่อบอก
มากับฉันนี่ ฉันอยากให้แกเห็นอะไร
ฉันจะอยู่นี่ล่ะ
ให้แน่ใจนะว่าพื้นกับเคาน์เตอร์สะอาด ก่อนปิดร้าน
เดี๋ยว คุณจะให้ผมอยู่ทำความสะอาดเหรอ
มีปัญหาอะไรเหรอ
- ไม่มีครับ - ดีแล้ว เจอกันพรุ่งนี้
ถึงแล้ว
ยาฆ่าหนู
ดูให้ดีซิ เรมี่
มันเป็นอย่างนี้แหละ
พอหนูรู้สึกดี เวลาอยู่ใกล้มนุษย์
โลกที่เราอยู่เป็นของศัตรู
ตายทันที - ยาฆ่าหนู
ยี่ห้อ โร-เดด - ยาฆ่าหนูสำหรับบ้านและสวน
เราต้องใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวัง
เราต้องดูแลพวกเรากันเอง เรมี่
ที่สุดแล้ว เราก็มีกันแค่นี้
- ไม่ - อะไร
ไม่ พ่อ ฉันไม่เชื่อ พ่อกำลังบอกว่าอนาคต...
จะมีแย่ยิ่งกว่านี้
ชีวิตก็เป็นแบบนี้ แกจะเปลี่ยนธรรมชาติไม่ได้
การเปลี่ยนแปลงต่างหากที่เป็นธรรมชาติ พ่อ มันเป็นส่วนที่เราทำได้
มันเริ่มเมื่อเราตัดสินใจ
- เเกจะไปไหน - ก้าวไปข้างหน้า ถ้าโชคช่วย
ว่าไง ได้เลย
หยุดนะ
อรุณสวัสดิ์
เชฟ ชวนนายไปดื่มด้วยเหรอ
เรื่องใหญ่นะนั่น
สำคัญทีเดียว เขาว่าไง
อะไรนะ
บอกฉันไม่ได้เหรอ
โทษทีที่ไปสอด เรื่องความสัมพันธ์ อันลึกซึ้งของนายกับเชฟ
อ้อ ฉันเข้าใจแล้ว
นายหลอกให้ฉันสอนกลเม็ดในครัว 2-3 อย่าง
จะได้ไปเลียเจ้านาย แล้วขึ้นเกินหน้าฉัน
ตื่นซิ ตื่น
ฉันนึกว่านายไม่เหมือนคนอื่น
ฉันนึกว่านายนึกว่า ฉันไม่เหมือนคนอื่น
ฉันนึกว่า...
ที่จริงฉันไม่ต้องช่วยนายก็ได้
ถ้าฉันคิดถึงแต่ตัวเอง ฉันก็ปล่อยให้นายจมลงไปแล้ว!
แต่นี่...
ฉันอยากให้นายประสบความสำเร็จ เพราะฉันชอบนาย
ฉันผิดเอง
คอลเล็ตต์ เดี๋ยวๆ คอลเล็ตต์
สิ้นสุดกันที เชฟตัวน้อย ฉันทนไม่ไหวอีกแล้ว
คอลเล็ตต์ เดี๋ยว รอก่อน อย่าขึ้นมอเตอร์ไซด์หนี
ฟังนะ ผมพูดไม่เก่ง ทำอาหารก็ไม่เก่ง
อย่างน้อยก็เวลาที่ไม่ได้คุณช่วย
ฉันไม่ชอบให้แกล้งถ่อมตัว มันก็เหมือนโกหก
- นายมีพรสวรรค์ - ไม่ ไม่ใช่ จริงๆ นะ ไม่ใช่ผม
เวลาที่ผมใส่ส่วนประกอบอื่นเพิ่ม
แทนที่จะทำตามสูตรอย่างที่คุณบอก
นั่นไม่ใช่ผมหรอก
- หมายความว่ายังไง - ผมหมายถึง ผมเองคงไม่ทำไปอย่างนั้น
ผมคงทำตามสูตร
ผมคงทำตามคำแนะนำของคุณ
ผมคงทำตามคำแนะนำคุณ ไปจนวันสิ้นโลก
- เพราะผมชอบคำแนะนำของคุณ - แต่...
แต่ผม...
อย่านะ
ผมมีความลับ มันค่อนข้างน่ากลัว
- ผมมี... - อะไร
- ผมมี... - นายเป็นผื่นเหรอ
เปล่าๆ ไม่ใช่ ผมมี... ผมมี... ตัวน้อย
ตัวน้อย...
- เชฟตัวน้อยๆ ที่คอยบอกว่าผมต้องทำอะไร - เชฟตัวน้อยๆ เหรอ
ใช่ๆ เขา...
- เขาอยู่บนนี้ - ในสมองนายเหรอ
ทำไมยากที่จะอธิบายอย่างนี้นะ เอาล่ะนะ คืองี้
คุณเป็นแรงบันดาลใจให้ผม ผมจะเสี่ยงทุกอย่างเลย
ผมจะเสี่ยงให้คุณคิดว่าผมเป็นไอ้โง่มหาโง่ ที่สุดที่คุณเคยเจอ
คุณอยากรู้ไหมทำไมผมถึงเรียนได้เร็วนัก
อยากรู้ไหมว่าทำไมผมทำอาหารเก่งนัก
อย่าหัวเราะนะ! ผมจะเอาให้ดู
ไม่นะ ไม่
- มีอะไรเหรอ แอมบริสเตอร์ - ร้านกุสโตว์ครับ
- ในที่สุดก็ปิดกิจการไปใช่ไหม - ไม่ใช่ครับ
- เจอปัญหาการเงินอีกเหรอ - ไม่ใช่ครับ คือ...
ประกาศสินค้า ประเภทปอเปี๊ยะทอดไมโครเวฟ ตัวใหม่เหรอ
อะไรๆ คายออกมาสักที
ร้านกลับมาดังอีกแล้วครับ
- ฉันไม่ได้วิจารณ์ร้านกุสโตว์ มาหลายปีแล้ว - ครับ
บทวิจารณ์ครั้งสุดท้ายโจมตี
- ว่าขายให้พวกนักท่องเที่ยว - ครับ
ฉันว่า "ในที่สุดร้านกุสโตว์ก็เจอที่ๆ เหมาะ ในประวัติศาสตร์
"ท่ามกลางเชฟที่มีชื่อเสียงพอๆ กันอีกคน
"เมอร์ซิเออร์บอยาร์ดี"
จับใจ
ฉันจบไว้อย่างนั้น นั่นเป็นคำสุดท้ายของฉัน
- คำสุดท้าย - ครับ
งั้นบอกฉันมาซิ แอมบริสเตอร์
มันจะดังได้ยังไง
ไม่ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
ดีเอ็นเอตรงกัน จังหวะเหมาะ ตรวจสอบทุกอย่างแล้ว
เขาเป็นลูกชายของกุสโตว์
เป็นไปไม่ได้ ทุกอย่างเป็นการจัดฉาก
หมอนั่นต้องรู้
ดูมันซิ แกล้งทำปัญญาอ่อนอยู่ข้างนอกนั่น
มันปั่นหัวฉัน เหมือนลูกไก่ใน... อะไรสักอย่าง
- ในกำมือ - ใช่ มันแกล้งโง่!
- เอาหนูมาหลอกหลอนฉัน - หนูเหรอ
ใช่ มันร่วมมือกับหนู
จงใจทำให้ฉันคิดว่ามันสำคัญ
- ไอ้หนูเวร - ใช่แล้ว
แล้วหนูนั่นสำคัญรึเปล่าล่ะ
ไม่สำคัญ มันแค่อยากให้ฉันคิดว่าหนูสำคัญ
ใช่ ฉันเห็นมันแสดงมาแล้ว
หนูโผล่มาวันแรกที่ไอ้เด็กนั่นมาที่นี่ ฉันสั่งให้มันฆ่าหนูซะ
แล้วตอนนี้มันก็อยากให้ฉัน เห็นหนูไปทุกที่
เดี๋ยวอยู่ เดี๋ยวไม่อยู่!
ฉันประสาทหลอน หรือบ้าไปรึเปล่า ผีหนูนั่นมีอยู่จริง หรือไม่มีแน่
แต่ไม่มีทาง!
ฉันไม่ยอมที่ถูกดูดไปเล่นเกม...
ผมควรเป็นห่วงเรื่องนี้ไหม เรื่องคุณ
ฉันไล่มันออกไม่ได้ คนกำลังสนใจมัน
ถ้าฉันไล่มันออกตอนนี้ ทุกคนต้องสงสัยว่าทำไม
สิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากได้ คือมีคนอื่นเข้ามายุ่มย่าม
คุณห่วงอะไรนักหนา
ไม่ดีเหรอที่เป็นข่าว
ไม่ดีเหรอที่ชื่อร้านกุสโตว์ ได้ขึ้นพาดหัว
ไม่ดีแน่ ถ้าพาดหัวบนหน้ามัน!
กุสโตว์มีหน้าอยู่แล้ว หน้าอ้วนๆ น่ารัก เป็นที่คุ้นเคย
กุสโตว์ - ไมโครเวฟเบอร์ริโต
แล้วก็เป็นหน้าที่ขายเบอร์ริโตเป็นล้านๆ อัน!
อีก 3 วันก็ถึงกำหนดเส้นตายแล้ว
หลังจากนั้นคุณก็ไล่เขาออกได้ ทันทีที่เขาหมดค่า
ไม่มีใครรู้หรอก
ผมห่วงเรื่องตัวอย่างเส้นผมที่คุณให้มา
- ผมส่งกลับไปที่แล็บด้วย - ทำไมล่ะ
เพราะครั้งแรกเขาว่าเป็นขนหนู
- ไม่นะ ไม่ - อะไร
ลองนี่ซิ นี่ดีกว่า
เพราะคุณ...
หนู
น่าขยะแขยงจริง
ผมนึกขึ้นได้ว่าทุกอย่างเปราะบางแค่ไหน
ว่าจริงๆ แล้วโลกมองผมยังไง
แล้วมันก็ยิ่งแย่ลงกว่าเดิม
เรมี่
เฮ้ย ไอ้น้องชาย!
นึกว่านายจะไม่โผล่มาซะแล้ว
- ว่าไง เรมี่ เป็นไงบ้าง - พี่บอกพวกเขาเหรอ
อีมิล ฉันห้ามไว้แล้วนี่
แต่นายรู้จักพวกนี้ นี่เพื่อนฉันเอง
ฉันไม่นึกว่านายหมายถึงพวกนี้ด้วย โทษทีนะ
ไม่ต้องมาขอโทษฉัน ขอโทษพวกเขาเถอะ
- มีปัญหาเหรอ - ไม่มีอะไรหรอก
รออยู่นี่นะ
มันล็อค
- เรมี่ นายทำอะไรอยู่ในนั้นน่ะ - โอเค เอมิล โผล่มาพร้อมกับ...
ผมห้ามไปแล้ว ผมบอกเขาว่า... เขากลับไปโพนทนา
ใช่ เป็นเรื่องเลย
แต่พวกเขาหิว ห้องเก็บอาหารก็ล็อค ผมต้องใช้กุญแจ
- พวกนั้นจะให้นายขโมยอาหารเหรอ - ใช่ เอ๊ย ไม่ใช่ คือ...
มันซับซ้อนน่ะ เราเป็นครอบครัว พวกนั้นไม่ยึดอุดมคติแบบคุณหรอก
อุดมคติเหรอ ถ้าเชฟ แฟนซีแพนท์ส มีอุดมคติ
นายคิดว่าฉันจะมาขายบาร์บีคิว อยู่ตรงนี้เหรอ
หรือเบอร์ริโตไมโครเวฟ
หรือฟัน... ไก่จิ้มฟัน
เป็นฝรั่งเศสเท่าๆ กับคอร์นด็อก
เร็วๆ นี้
เรากำลังสร้างวิธีการขายใหม่ๆ ที่นี่
อยากได้สักคำไหมล่ะ
ฉันคุมไม่ได้ ว่าเขาจะเอาภาพลักษณ์ฉันไปทำอะไร
- ฉันตายไปแล้ว - พวกคุณหยุดพูดได้ไหม
ผมต้องคิด ข่าวแพร่ออกไปแล้ว ถ้าผมหยุดให้พวกเขาพูดไม่ได้
ทั้งครอกก็จะตามหาผม...
นี่ไง
เฮ้ย พินัยกรรมคุณนี่
- น่าสนใจ ว่าอะไรไหมถ้าผม... - ตามสบาย
เชฟ อัลเฟรโด ลิงกวินี่ ถามหา "อะไรใหม่ๆ"
ลิงกวินี่เหรอ
เชฟลิงกวินี่ - หน้าใหม่ในร้านเก่า
ทำไมถึงเก็บเรื่องลิงกวินี่ไว้ ในแฟ้มพินัยกรรมของคุณ
นี่เคยเป็นห้องทำงานของฉัน
เขาเป็นลูกชายคุณเหรอ
- ฉันมีลูกชายด้วยเหรอ - คุณไม่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง
ฉันเป็นส่วนหนึ่งของจินตนาการของนาย ถ้านายไม่รู้ ฉันจะรู้ได้ยังไง
ลูกชายคุณเป็นเจ้าของ ที่ชอบธรรมของภัตตาคารนี้
ไม่นะ ไอ้หนูนั่น
- โทษที เชฟ - ไอ้หนูนั่น มันขโมยเอกสารฉันไป
- มันกำลังหนีไปแล้ว - เฮ้ คุณเชฟ
- แก! ออกไปจากห้องทำงานฉันนะ - ไม่ใช่ห้องคุณ คุณต่างหากที่อยู่ในห้องเขา
ยกซดเลย ลิงกวินี่!
ดื่ม
เชฟดาวรุ่งประกาศความเป็นเจ้าของ ร้านกุสโตว์
ลิงกวินี่ยกเลิกโครงการอาหารแช่แข็ง
เจ้าของคนใหม่ ร้านกุสโตว์โฉมใหม่
เลอ โจนาล - ดาวรุ่งแห่งร้านกุสโตว์
- เชฟ! เชฟ! - เชฟลิงกวินี่!
คุณกำลังพุ่งแรงมาก แต่คุณไม่เคย ผ่านการฝึกอย่างเป็นทางการเลย
เคล็ดลับอัจฉริยะภาพของคุณ คืออะไร
เคล็ดลับเหรอครับ พวกคุณอยากรู้ความจริงเหรอ
ผมเป็นลูกชายของกุสโตว์ คงอยู่ในสายเลือดน่ะ
แต่คุณเพิ่งมารู้ความจริง เมื่อไม่นานมานี่เอง
ครับ
และทำให้คุณได้เป็นเจ้าของภัตตาคารนี้
คุณรู้ได้อย่างไง
คือส่วนหนึ่งของผมรู้เอง
ส่วนของกุสโตว์
- คุณได้รับแรงบันดาลใจจากไหน - แรงบันดาลใจมีหลายชื่อ
- ของผมชื่อคอลเล็ตต์ - อะไรนะ
มีอะไรติดฟันผม
ผู้ตรวจการสาธารณสุข
ผมอยากรายงาน ว่ามีหนูระบาด
อยู่ที่ภัตตคารกุสโตว์
กุสโตว์เหรอ
ผมแวะไปได้ ขอดูก่อนนะ คิวแรกก็อีก 3 เดือน
ต้องเดี๋ยวนี้เลย! นี่ภัตตาคารชั้นเลิศนะ
คุณครับ ผมมีข้อมูลแล้ว ถ้ามีคนยกเลิก ผมจะใส่คุณเข้าไปแทน
แต่หนูนั่น! คุณต้อง...
มันขโมยเอกสารผมไป
- เลยเวลาเปิดแล้ว - น่าจะเสร็จตั้งแต่ชั่วโมงที่แล้ว
สวัสดีจ้ะ ที่รัก มาร่วมวงด้วยกันสิ
เรากำลังคุยกันเรื่อง แรงบันดาลใจของผม
ค่ะ เขาเรียกมันว่าเชฟตัวน้อยค่ะ
ไม่ใช่ ที่รัก ผมหมายถึงคุณ
- เขานี่ - อีโก้เหรอ
แอนตั้น อีโก้!
นั่นอีโก้เหรอ
ไม่อยากเชื่อเลย
- คุณคือ เมอร์ซิเออร์ ลิงกวินี่ใช่ไหม - สวัสดีครับ
ขอโทษทีที่มาขัดจังหวะ การเฉลิมฉลองก่อนเวลาอันควรของคุณ
แต่ผมคิดว่าจะยุติธรรมกว่า ถ้าให้โอกาสคุณ
เพราะคุณยังเป็นมือใหม่ในเกม
- เกมเหรอ - ใช่
คุณเล่นมาพักหนึ่งแล้วโดยไม่มีคู่ต่อสู้
ซึ่งคุณก็เดาได้ว่ามันผิดกฎ
คุณคือแอนตั้น อีโก้ เหรอ
คุณช้าเกินไปสำหรับคนที่กำลังพุ่งแรง
คุณก็ผอมเกินไปสำหรับคนที่ชอบอาหาร
ผมไม่ได้แค่ชอบ ผมรักอาหารเลยล่ะ
ถ้าผมไม่รัก ผมก็ไม่กลืน
ผมจะกลับมาใหม่คืนพรุ่งนี้ พร้อมความคาดหวังที่สูงส่ง
ภาวนาขออย่าให้คุณทำผมผิดหวัง
ฟังนะคะ ฉันไม่อยากเสียมารยาทเลย แต่เรา เป็นคนฝรั่งเศส ได้เวลาอาหารค่ำแล้ว
เธอหมายความว่า "ได้เวลาอาหารค่ำแล้ว และเราก็เป็นคนฝรั่งเศสซะด้วย"
อย่ามองฉันแบบนั้น
แกทำฉันเสียสมาธิต่อหน้านักข่าว
จะให้ฉันมีสมาธิได้ไง ถ้าแกดึงผมฉันตลอดเวลา
แล้วอีกอย่าง
ความเห็นของแกก็ใช่ว่า จะสำคัญอย่างเดียว
คอลเล็ตต์ก็ทำอาหารเป็น
เอาล่ะ พอแค่นี้แหละ
แกไปพักเถอะ เจ้าเชฟตัวน้อย
ฉันไม่ใช่หุ่นกระบอกของแก
และแกก็ไม่ใช่คนเชิดหุ่นด้วย
หนูนั่นเป็นคนทำอาหาร
ไปสงบอารมณ์ และตั้งสติก่อนเถอะ เชฟตัวน้อย
อีโก้กำลังจะมา ฉันต้องมีสมาธิ!
ไอ้งั่งเอ๊ย...
โอ้โห ไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นเลย
ใช่ ยังกะนายเป็นกระต่ายน้อยขนปุยของเขา อย่างไงอย่างงั้น
เสียใจด้วยนะ เรมี่
ฉันรู้ว่าพาคนมามากไป
- ฉันพยายามจะจำกัด... - รู้ไหม
ไม่เป็นไร ที่ผ่านมาฉันเห็นแก่ตัวเอง
- พวกพี่หิวใช่ไหม - ล้อเล่นรึเปล่า
เอาล่ะ ฉันเลี้ยงอาหารค่ำเอง เราจะเข้าไปหลังร้านปิด
- อันที่จริง... - อืม
บอกพ่อว่าให้พามาทั้งครอกเลย
เชฟตัวน้อย
เยี่ยมมากลูกพ่อ เกลือเป็นหนอน น่าตื่นเต้นดี
เชฟตัวน้อย
ว่าไง เชฟตัวน้อย
ฉันนึกว่าแกกลับอพาร์ทเมนท์ไปแล้ว
แต่แกไม่อยู่ที่นั่น ฉันไม่รู้...
มันไม่ถูกที่จะปล่อยให้เราเป็นแบบนี้ ฉันก็เลย...
นี่ ฉันไม่อยากทะเลาะหรอก
ช่วงนี้ฉันกดดันมาก
อะไรเปลี่ยนไปหลายอย่าง ทั้งที่เวลาผ่านไปไม่เท่าไหร่
จู่ๆ ฉันก็กลายเป็นกุสโตว์คนหนึ่ง
และฉันจะต้องเป็นกุสโตว์ ไม่งั้นคนจะผิดหวัง
มันพิลึกนะ
ฉันไม่เคยทำให้ใครผิดหวังมาก่อน
เพราะไม่เคยมีใครมาหวังอะไรกับฉัน
และเหตุผลเดียวที่คนมาคาดหวังจากฉัน
ก็เพราะแก
ฉันไม่ยุติธรรมกับแกเท่าไหร่
แกไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลย ฉันก็ไม่ควรลืมตรงนั้น
แกเป็นเพื่อนที่ดีมาตลอด
เป็นเพื่อนที่มีเกียรติที่สุด ที่ใครจะขอมีได้
นี่อะไร
เกิดอะไรขึ้น
แกขโมยอาหารเหรอ ทำได้ยังไง
ฉันนึกว่าแกเป็นเพื่อนฉันซะอีก ฉันอุตส่าห์เชื่อใจ
ออกไปเลย ทั้งแกแล้วก็เพื่อนๆ ของแก
อย่ากลับมาอีก
ไม่งั้นฉันจะทำกับแก อย่างที่ภัตตาคาร จะทำกับพวกสัตว์ที่มารบกวน
พ่อพูดถูก ฉันหลอกตัวเอง
เราเป็นอย่างที่เราเป็นนั่นแหละ เราเป็นหนู
เดี๋ยวเขาก็ไปแล้ว ตอนนี้ก็รู้แล้วว่าจะเข้ามายังไง
ขโมยได้ตามชอบ
- แกไม่ไปด้วยเหรอ - ฉันกินไม่ลง
คืนนี้จะรับอะไรดีครับ
ขอหัวใจคุณย่าง
เข้ามา!
วันนี้เป็นวันสำคัญ พูดอะไรกับพวกเขาหน่อยสิ
- แบบไหนล่ะ - แบบเป็นเจ้านาย ให้กำลังใจพวกเขาหน่อย
สนใจทางนี้หน่อย ทุกคน
คืนนี้เป็นคืนสำคัญ
ความอยากอาหารกำลังมา พร้อมอีโก้ตัวเบ้อเริ่ม
ฉันหมายถึงอีโก้กำลังมา นักวิจารณ์น่ะ
เขาจะสั่งอะไรสักอย่าง
จากเมนูของเรา
แล้วเราก็ต้องทำ เว้นแต่ว่าเขาจะสั่งอาหารเย็น
ทำใจไม่ได้ใช่ไหม
พี่ไม่ควรมาที่นี่ตอนร้านเปิด มันไม่ปลอดภัย
ฉันหิว!
และฉันก็ไม่ต้องพึ่งแค่อาหารข้างใน
ที่สำคัญนะเพื่อนเอ๋ย คือต้องไม่เรื่องมาก
- ดูนี่นะ - อย่า เดี๋ยวก่อน!
- อย่า จะทำไงดี - ฉันจะไปตามพ่อมา
แกอาจคิดว่าตัวเองเป็นเชฟ ที่ยังไงแกก็ยังเป็นหนู
แน่ล่ะว่าเขาลดดาวเราไปดวงหนึ่ง ครั้งสุดท้ายที่มา
แน่ล่ะว่านั่นอาจทำให้พ่อตาย
- สถานการณ์แย่มาก - แต่ฉันจะพูดไว้อย่าง...
- อีโก้มาถึงแล้ว - อีโก้เหรอ มาแล้วเหรอ
แอนตั้น อีโก้ ก็เป็นแค่ลูกค้าอีกคน ไปทำอาหารกันเถอะ!
ใช่ ไป...
โอเค
ฉันคิดแผนไว้ในใจแล้ว
แกจะสร้างสินค้าตัวใหม่ ของอาหารแช่แข็งสกินเนอร์ให้ฉัน
และฉันจะตอบแทน ด้วยการไม่ฆ่าแก
ลาก่อน ไอ้หนู
ทราบไหมครับว่าคืนนี้ ท่านจะรับอะไรดี
รู้สิ
หลังจากอ่านเรื่องเว่อร์ๆ ของกุ๊กคนใหม่ของพวกนายมามาก
รู้ไหม ว่าฉันอยากกินอะไร
ขอมุมมองเล็กน้อย
นั่นแหละ ฉันอยากได้มุมมองใหม่สด ใสๆ ปรุงมาอย่างดี
ช่วยแนะนำไวน์ดีๆ ที่เข้ากันด้วยได้ไหม
- เข้ากับอะไรครับ - มุมมองสดใหม่ ฉันเลือกอันนั้น
ผมเอ่อ...
ในเมื่อนายไม่มีมุมมองใหม่
และดูเหมือนว่าไม่มีใคร ในเมืองนี้จะมี
ฉันมีข้อเสนอ
นายเอาอาหารมา ฉันจะหามุมมองให้
ซึ่งจะเข้ากันดีกับเชวัล บลองค์ ปี 1947
ผมเกรงว่า...
แล้วอาหารที่เลือกล่ะครับ
ไปบอกเชฟลิงกวินี่ ว่าฉันอยากได้อะไรก็ได้ ที่เขากล้าเอามาเสิร์ฟ
บอกเขาว่าให้เอาของที่ดีที่สุดมาให้ฉัน
ฉันจะรับอะไรก็ได้ที่เขาทำ
- ตกลงเรายอมแพ้แล้วเหรอ - ทำไมคุณพูดอย่างนั้นล่ะ
ก็เราอยู่ในกรง ข้างในกระโปรงรถ
รอคอยอนาคต ในอาหารแช่แข็ง
ไม่ใช่ ผมต่างหากที่อยู่ในกรง ผมต่างหากที่ยอมแพ้
คุณเป็นอิสระ
ฉันจะเป็นอิสระได้ ถ้านายจินตนาการให้ฉันเป็น
นายก็เหมือนกัน
ขอร้องล่ะ ผมเซ็งกับการเสแสร้งเต็มทีแล้ว ผมแกล้งเป็นหนูเพื่อพ่อ
แกล้งทำเป็นคนผ่านลิงกวินี่
แกล้งทำเป็นว่าคุณมีตัวตน เพื่อที่ว่า ผมจะได้มีคนคุยด้วย
คุณก็พูดแต่เรื่องที่ผมรู้แล้ว
ผมรู้ว่าผมเป็นใคร ทำไมต้องให้คุณมาคอยบอกด้วย
ทำไมต้องเสแสร้งแกล้งทำด้วย
แต่นายไม่รู้นี่ เรมี่
นายไม่เคยรู้
ไม่ใช่ ด้านซ้ายอีกด้าน
พ่อ พ่อ ฉันอยู่ในนี้
ฉันอยู่ใต้กระโปรงรถ! อะไร...
พ่อ!
- ว่าไง ไอ้น้อง - อีมิล
ฉันรักพ่อกับพี่
แกจะไปไหน
กลับไปที่ภัตตาคาร พวกเขาทำไม่สำเร็จแน่ ถ้าไม่มีฉัน
- จะไปสนทำไม - ก็เพราะฉันเป็นกุ๊กน่ะสิ
นี่สูตรนายเอง
ไม่รู้สูตรตัวเองได้ไง
ฉันไม่ได้จดไว้ อยู่ๆ มันก็มาเอง
งั้นก็ทำให้มันมาอีก เพราะเราเอานี่ไปเสิร์ฟไม่ได้!
อาหารที่สั่งอยู่ไหน
เสิร์ฟอย่างอื่นไม่ได้เหรอ อะไรก็ได้ที่ฉันไม่ได้คิดขึ้นมา
พวกเขาสั่งมาอย่างนี้
บอกให้เขาสั่งอย่างอื่นสิ บอกไปว่าหมดแล้ว
หมดไม่ได้ เราเพิ่งเปิดร้าน
ฉันมีไอเดียอื่น ทำไมไม่เสิร์ฟอาหารที่เขาสั่งล่ะ
เราทำเองก็ได้ บอกมาสิว่านายทำยังไง
ฉันรู้ว่าทำยังไง
เราต้องบอกอะไรลูกค้าสักอย่าง
งั้นบอกเขา... บอกว่า...
- อย่านะ - เรมี่
อย่า! หยุดนะ! พวกนั้นจะเห็นนาย หยุดเถอะ
เราไม่ได้พูดเรื่องฉัน เรากำลังพูดว่าตอนนี้...
หนู
- เรมี่ - เอามีดมา
อย่าแตะมันนะ
ขอบคุณที่กลับมานะ เชฟตัวน้อย
ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้า แต่...
บางทีเรื่องจริงก็ดูเหมือนเพ้อเจ้อ
แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่จริง
และความจริงก็คือ ฉันไม่มีพรสวรรค์เลย
แต่หนูตัวนี้ เป็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลัง สูตรอาหารพวกนี้
มันนี่แหละเป็นคนทำ เป็นกุ๊กตัวจริง มันซ่อนอยู่ในหมวกฉันมาตลอด
มันคุมการกระทำของฉัน
มันเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงทำอาหาร ที่คนตื่นเต้นได้
เป็นเหตุผลว่าทำไมอีโก้ ถึงอยู่ข้างนอกนั่น
พวกคุณยกความดีความชอบให้ฉัน เพราะพรสวรรค์ของมัน
ฉันรู้ว่าเหลือเชื่อ
แต่พวกคุณเชื่อว่า ฉันทำอาหารได้ใช่ไหม
ดูซิ มันได้ผลนะ มันบ้าแต่ก็ได้ผล
เราเป็นร้านที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ในปารีสได้
และหนูตัวนี้ เชฟตัวน้อยที่เก่งกาจนี้ จะนำเราไปตรงนั้น
ว่าไงล่ะ จะลงเรือลำเดียวกันรึเปล่า
พ่อ
พ่อ ฉันไม่รู้จะพูดยังไง
ฉันคิดผิดเรื่องเพื่อนแก แล้วก็คิดผิดเรื่องแกด้วย
ฉันไม่อยากให้พ่อคิดว่าฉันเลือกตรงนี้ แทนที่จะเลือกครอบครัว
ฉันเลือกสิ่งที่ฉันรักทั้ง 2 อย่างไม่ได้
ฉันไม่ได้พูดเรื่องการทำอาหาร ฉันพูดเรื่องความกล้า
นี่มันสำคัญกับแกมากใช่ไหม
เราไม่ใช่กุ๊ก แต่เราเป็นครอบครัวเดียวกัน
แกบอกมาว่าเราต้องทำยังไง เราจะช่วยทำให้สำเร็จ
- หยุดผู้ตรวจการสาธารณสุขนั่นไว้ - ทีมเดลต้า ไปเลย ไปๆ
ที่เหลืออยู่ช่วยเรมี่
ทีมที่ 3 จัดการเรื่องปลา ทีมที่ 4 ทำของอบ
ทีมที่ 5 จัดการเรื่องย่าง ทีมที่ 6 ทำซ้อส เข้าประจำฐาน เร็วเข้า เร็ว ให้ไว!
พวกที่ต้องหยิบจับอาหารให้เดิน 2 ขา
เราต้องมีคนเสิร์ฟ
ขอโทษที่ล่าช้านะครับ พอดีคืนนี้เราขาดคน
ไม่เป็นไร ใช้เวลาเท่าที่ต้องการได้เลย
มาช้าอีกแล้ว และจู่ๆ ก็
ดูให้แน่นะว่าเสต็กสุกกำลังดี และเปื่อย
เร่งเข้า แย็บแล้วฉาก แย็บแล้วฉาก
จานปลานั่นเบามือหน่อย ลดเกลือ เพิ่มเนย
ใช้แต่ชีสมิโมเล็ตต์นะ
เดี๋ยว จัดสลัดให้เหมือนว่ากำลังวาดภาพ
อย่าใส่น้ำสลัดมากเกิน
อย่าให้น้ำเบอร์บลองค์แยกตัวกัน คนต่อไป
ค่อยๆ ต้มหอย ชิมรสดู วางช้อน
ดี เค็มไปหน่อย ดี
อย่าต้มซุปใสจนเดือด เดี๋ยวเนื้อไก้ฟ้าจะเหนียว อีมิล!
โทษที
คอลเล็ตต์ เดี๋ยวก่อน คอลเล็ตต์
- คุณกลับมา คอลเล็ตต์... - อย่าพูดอีกแม้แต่คำเดียว
ถ้าฉันได้คิด ฉันอาจเปลี่ยนใจ
แค่บอกฉันว่าหนูนั่นจะให้ทำอะไร
ระทะทูอี่เหรอ อาหารชาวบ้านเชียว
แน่ใจนะว่าจะเอาไปเสิร์ฟอีโก้
อะไร ฉันกำลังทำระทะทูอี่อยู่นะ เอ้า งั้นนายจะปรุงยังไงล่ะ
ระทะทูอี่เหรอ ล้อเล่นแน่ๆ
เป็นไปไม่ได้
ใครเป็นคนทำระทะทูอี่ ฉันต้องการรู้
ฉันจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้าย
ที่ขอให้คนเสิร์ฟไปชมพ่อครัวน่ะเมื่อไหร่
ตอนนี้ฉันกลับรู้สึกว่าอยู่ในตำแหน่งพิเศษ
ที่มีเชฟมาเสิร์ฟ
ขอบคุณครับ แต่คืนนี้ผมเป็นแค่คนเสิร์ฟ
งั้นใครเป็นคนทำอาหารล่ะ
ขอตัวสักครู่นะครับ
คุณต้องเป็นคนทำอาหารแน่
ถ้าอยากเจอเชฟ คุณต้องรอจนกว่าลูกค้ากลับไปหมดก่อน
งั้นก็ได้
ตอนแรกอีโก้คิดว่าเป็นเรื่องตลก
แต่พอลิงกิวนี่อธิบาย ยิ้มของอีโก้ก็เจื่อนลง
เขาไม่ได้แสดงอะไร มากไปกว่าการถามคำถามตามโอกาส
และเมื่อเล่าเรื่องจบ อีโก้ก็ยืนขึ้น และบอกขอบคุณ
ขอบคุณสำหรับอาหาร
และจากไปโดยไม่กล่าวอะไรสักคำ
วันรุ่งขึ้นบทวิจารณ์ของเขาก็ตีพิมพ์
ในหลายครั้ง งานของนักวิจารณ์ถือเป็นงานง่ายๆ
เราแทบไม่ต้องเสี่ยงอะไร แต่กลับมีอำนาจเหนือกว่า
คนที่ต้องทุ่มทั้งตัว และผลงานให้วิจารณ์
เราพยายามหาข้อวิจารณ์ทางลบ ซึ่งเขียนสนุก และคนชอบอ่าน
แต่ความจริงอันขมขื่นที่เรานักวิจารณ์ ต่างต้องเผชิญ คือเมื่อดูที่ภาพรวม
ขยะธรรมดาสามัญอาจมีความหมายยิ่งกว่า
บทวิจารณ์ที่เขียนขึ้นมา
แต่ก็มีบางเวลาที่นักวิจารณ์ต้องเสี่ยง
เพื่อค้นพบสิ่งที่แปลกใหม่อย่างแท้จริง
บ่อยครั้งที่โลกเราไร้ความเมตตาต่อผู้ที่ มีพรสวรรค์หน้าใหม่ หรือสิ่งประดิษฐ์ใหม่
คนที่เข้ามาใหม่ต้องมีคนสนับสนุน
เมื่อคืนนี้ ผมได้มีโอกาส ได้รับประสบการณ์ใหม่
อาหารสุดพิเศษจากผู้ปรุงที่ไม่มีใครคาดฝัน
การที่จะกล่าวว่า ทั้งอาหารและผู้ปรุง
ท้าทายมุมมองที่ผมมีต่อการทำอาหารชั้นเลิศ
ยังเป็นการกล่าวที่ไม่ใกล้ความจริง
ทั้ง 2 อย่างทำให้แก่นความเชื่อผมสั่นคลอน
ในอดีต ผมไม่เคยปิดบังอาการรังเกียจ
ที่มีต่อปรัชญาของเชฟกุสโตว์ที่ว่า "ใครๆ ก็ทำอาหารได้"
แต่ถึงตอนนี้ ผมกลับเข้าใจอย่างถ่องแท้ ว่าเขาหมายความว่าอย่างไร
ใช่ว่าทุกคนจะกลายเป็นศิลิปนยิ่งใหญ่ได้
แต่ศิลิปนผู้ยิ่งใหญ่อาจมาจากที่ไหนก็ได้
มันยากที่จะจินตนาการ ถึงจุดกำเนิดที่ต่ำต้อย
กว่าคนเก่งที่ทำอาหารอยู่ที่ ร้านกุสโตว์ตอนนี้
ซึ่งในความคิดเห็นของผู้วิจารณ์
ไม่ด้อยกว่าเชฟที่เก่งที่สุดในฝรั่งเศส
ผมจะกลับไปที่ร้านกุสโตว์อีกเร็วๆ นี้ เพื่อขอลองอีก
คืนนั้นเยี่ยมมาก เป็นเวลาที่ผมมีความสุขที่สุดในชีวิต
และสิ่งเดียวที่เที่ยงแท้ในชีวิต คือความไม่เที่ยงแท้
เราต้องปล่อยสกินเนอร์ กับผู้ตรวจการสาธารณสุขไป
และแน่นอนว่าพวกเขาปากโป้ง เรื่องเราทันที
ความอร่อยไม่สำคัญ
พอมีข่าวว่ามีหนูในครัว
เวรกรรม ภัตตาคารเลยถูกปิด
อีโก้ตกงานและหมดความน่าเชื่อถือ
แต่ไม่ต้องรู้สึกแย่แทนเขา
เขากำลังไปได้ดี ในฐานะผู้ลงทุนธุรกิจขนาดเล็ก
- เขาดูมีความสุข - รู้ได้ยังไง
ต้องไปแล้ว ช่วงคนแน่นร้าน
นายก็รู้ว่าเขาชอบยังไง
ขอบใจนะ เชฟตัวน้อย
คืนนี้สนใจจะรับของหวานไหมครับ
- ก็เหมือนปกติไม่ใช่เหรอ - รับอะไรดีครับ
ทำให้ฉันแปลกใจสิ
คืนนี้สนใจจะรับของหวานไหมครับ
เชื่อสิว่าเรื่องนี้สนุกกว่านี้อีก ถ้าฉันเล่าเอง
เร็วเข้า เอาอาหารมาเสิร์ฟหน่อย เราหิวจะแย่อยู่แล้ว
บิสโทร
ระ-ทะ-ทู-อี่
[THAI]